Advert
ÇOCUKLARIN ÖZGÜVENİ SAKSIDA YETİŞMİYOR
Sema Biçer

ÇOCUKLARIN ÖZGÜVENİ SAKSIDA YETİŞMİYOR

Bu gün çocuğum ‘hiç kendine güvenmiyor, özgüven sıfır’ diyen ebeveynler için yazdım.

Hiçbir şey tesadüfen olmuyor. Her şeyin bir nedeni var. 

8 yaşında bir kız çocuğu elinde bir kâğıt üzerine yapmış olduğu resmi sallayarak heyecanla odaya girdi.

‘Anne bak ben çok güzel bir şehir yaptım’ dedi.

Annesi resme şöyle bir bakarak;

‘Bu resim hiç de şehre benzememiş, zaten senin resme yeteneğin de yok, bu konuda bana çekmişsin, git sen türkçe ödevini yap’ dedi.

Çocuk resimle ilgili açıklama yapmaya çalışıyor, şehrini oluşturduğunu düşündüğü evleri, alışveriş merkezini, yolları ve okulu göstermeye çalışıyordu. Fakat annesi kararını vermişti, çocuğunun resme yeteneği yoktu ve o resim çocuğu ne derse desin bir şehre benzemiyordu.

Çocuğunun gözü ile bakmaya, onu anlamaya çalışmaya ve çabasına ilişkin geribildirimde bulunmaya hiç niyeti yoktu.

Çocuk kendini duyurmak ve anlatmak için birkaç deneme daha yaptı, çabaları karşılık bulmayınca son derece üzgün bir yüz ifadesi ile ve

‘Üfff yaaaa’ diyerek odadan ayrıldı.

Çocuk yarım saat kadar sonra yine geldi, bu sefer fırfırlı kırmızı bir etek giymişti.

‘Anne bak ben yeni eteğimi giydim’ dedi. Bir yandan da odanın ortasında dönüyordu. Annesi baktı ve;

‘Ben sana git türkçe ödevini yap dedim, sen nelerle uğraşıyorsun. Her zaman böylesin söyleneni o kalın kafan almıyor. Artık kime çektiysen… Ayrıca o eteğin altına o çorabın rengi hiç yakışmamış, onun üzerine tişört değil gömlek giyilir’ dedi.

Çocuk, ‘ama anne ben ödevimi bitirdim, bak eteğim dönerken çok kabarıyor’ dedi. Eteğini kabartarak birkaç kez döndü. Annesinin dikkatini çekmeyi başaramayınca yine hüzünlü bir yüz ifadesi ile odadan çıktı.

Annesi arkadaşına yakınıyordu.

‘Bu çocuk hep böyle… Ne dersen de, kendi bildiğini okuyor. Dersler, okul hiç umurunda değil. İşi gücü resim yapmak, bir de aklı, süste püste’ dedi.

Bu iki durumda da çocuk annesi tarafından duyulmayı, görülmeyi ve fark edilmeyi istiyordu.

Aslında anne sadece; ‘Gel bakalım yavrum, şu resmi bana bir anlat bakalım’ deyip onu dinlese yetecek.

Ya da; ‘Benim kızıma eteği de çok yakışmış ve o dönerken eteği de çok kabarıyor’ dese yetecek.

Bu tanıklığı yapmak çok mu zor? Ya da çocuklarımız için bu geribildirimlerin önemini mi bilmiyoruz?

Hangisi… ? 

Çocuklarımızın yaşamlarında bizim yerlerimiz ve ettiğimiz tanıklıklar çok önemli. Onlar kendileri için önemli olayları ve durumları bizimle paylaşmak istiyorlar. Paylaşımlarının sonucunda ise, fark edildiklerini ve anlaşıldıklarını hissetmek istiyorlar. Yani bizim yaşamlarımızda var olmak istiyorlar.

Bizim onları, kendilerine özel halleri ile kabul ettiğimizi, anladığımızı ve fark ettiğimizi hissettiklerinde kendilerine güvenleri gelişiyor. Dahası aramızdaki iletişim sıkılaşıyor ve sıcaklaşıyor.

Çocuklarınızla aranızda sımsıcak ilişkiler oluşturup onların özgüvenlerinin gelişmesine çok anlamlı katkılar verebilirsiniz. Bunun için sadece onlardan gelen mesajlara duyarlı olun ve o fırsatları ilişkiniz lehine kullanarak değerlendirin.

 

Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
“Seçime hazırlanamamız için 4 yıl önceki listeleri verdiler”
“Seçime hazırlanamamız için 4 yıl önceki listeleri verdiler”
CÜ, başarı sıralamasında diplerde!
CÜ, başarı sıralamasında diplerde!